Ερχονται από το πουθενά εκεί που αναζητάς την μουσική του σύμπαντος που λένε των σφαιρών κάποια ξυπόλυτα τραγούδια. Οπως μετα-πατούν …

Συνέχεια →

Ητανε δηλητήριο αυτό που η μάνα σου ήπιε μεσημέρι για ένα εισιτήριο να ακούσει του θανάτου σου χαμπέρι Μα είναι …

Συνέχεια →

Δυό τα χέρια ν’αγκαλιάζουν ουρανούς να ψηλαφούν δυό τα πόδια να πηγαίνουν στ’άπειρο να περπατούν Δυό τα μάτια να κοιτάζουν …

Συνέχεια →

Είναι φορές που οι ώρες απομακρύνονται αφήνουν πίσω τους λεπτά ελεημοσύνες πετάνε δύο φιλιά πάνω στα μάγουλα παίρνουν αναστολή του …

Συνέχεια →

Στα σκαλοπάτια του ναού που εκκλησιάζονται οι χαρές με απλωμένο χέρι λύπες καθισμένες στο εκκλησίασμα ήταν κι αυτές μα έμειναν …

Συνέχεια →

Είναι το αίμα που κρατάει την ροή της ιστορίας και στα ρημάδια που ποτίζει άγριους βλαστούς οι άκανθοι ανθοί σ’αυτούς …

Συνέχεια →

Ποιός έμαθε καλύτερα του ήλιου την πορεία πιότερο από τους ηλιανθούς κι αυτές τις μαργαρίτες ακόμα κι απ’τα σύννεφα πίσω …

Συνέχεια →

Ακόμα περιμένω να επιστρέψει εκείνο το χαμόγελο που στοργικά αγκάλιαζε τα λάθη μου κι έλεγε «δεν πειράζει..τώρα ξέρεις» Γεμάτος απ’τους …

Συνέχεια →

Σε δασωμένα όνειρα τ’ολόγιομο φεγγάρι γι αυτό που σού’χει πάρει στη λίμνη σε καλεί να δείς τον ουρανό ξανά πρίν …

Συνέχεια →

Σε προμαχώνες και θερμοπύλες Υπέροχος!! Μα πώς ν’αντισταθείς στο ευάλωτο Πώς να αγκαλιάσεις το εύθραυστο προλαβαίνει σιωπηλά σε αγκαλιάζει πρώτο …

Συνέχεια →