Δέν πρόλαβα να ακούσω τι λέγανε τα ξύλα στη φωτιά ως φάνηκε ήταν καυτά τα μυστικά Δρόμο μακρύ πως έκαναν …

Συνέχεια →

Να μου το πείς πού νά ‘βρουν τόπο οι ασκιανοί αλλού να ξαποστάσουν ανάστημα δεν έχουν ούτε αναπαημό. Που να …

Συνέχεια →

Ήρεμες αμμουδιές ημέρες έρημες Έρημη ομορφιά την έχασε το χθές σε απέχθεια δροσιάς κλεψύδρες σπασμένες χυμένοι ψάμμυθοι σώματα από του …

Συνέχεια →

κι άσκωνες με τον δικό σου αέρα τον χρόνο περισσότερο ν’ανοίξει να συνχωρέσει κι άλλους με τα ‘ζά τους. Και …

Συνέχεια →

Τρυπούσε μες το άγνωστο έφτιαχνε αλυσιδάκι με κουβαράκι ντε μι σε κι εξάρι βελονάκι τη θάλασσα δεν έβλεπε μα έπλεκε …

Συνέχεια →

Λίγο που έπεσαν βαριές του φθινοπώρου οι ώρες των κλώνων εξομολόγηση καταλυμένα πέταλα άοπλα αθόρυβα χτυπούν το καλντερίμι. Λίγο τ’αγέρι …

Συνέχεια →

Ασφαλής μέσα στο προσδόκιμον λούφαζε κάτω από το νυχτάρι αμοίραστος στην πρώτη της δημιουργίας ανέραστος «Θέλω» δεν εξεράγη της όρασης …

Συνέχεια →

Βυθίζονταν η ναυμαχία απομεινάρια του φωτός του απολογισμού ακτίνες οι σκορπισμένες λέξεις επιλέουσες υπάκουες στο ρεύμα. έός στον αέρα του …

Συνέχεια →

Ενώθηκαν τα δύο μπλέ στο μαύρο ο ορίζοντας βαθαίνει θύελλα η πρόγνωσις εντός του μώλου άλλος ο καιρός η γνώση …

Συνέχεια →

Από το παγωμένο δέντρο της ζωής όσο η μονάδα ψύχους ένα μικρό κλαρί «ζήσε ζήσε το βλάστησέ το δέντρο άνθηζέ …

Συνέχεια →