Δροσιά αφήνει στο ροδάκινο χρώμα ο ήλιος στεγνή λατρεία στο μάγουλο του κόσμου. ήταν που απόκτησε φωνή το έκτο δάκτυλο …

Συνέχεια →

Αλλαξοπιστούν οι ανεμώνες μα κράτησαν το όνομα ενθύμιο ολημερίς κατάματα τον ήλιο ν’ακούν να χρυσώνει η εικόνα να γυμνώνει ο …

Συνέχεια →

Έσπασα το αρχαίο κανάτι αυτό που είχε όλες τις γραφές σε ένα κρεσέντο οργής και μίσους Γκρέμισα της ιερΗΧΟΥΣ τα …

Συνέχεια →

<<Με κάτι από της γης οι ουράνιες δυνάμεις ανεβαίνουν>> Η γραφή τριχοειδής αναρριχάται ξυλιάζει στον κορμό ριζώνει αφουγκράζεται τα βάθη …

Συνέχεια →

Φλεγόμενη ένυδρη φλόγα το άβατον ηδονούσα μήτρα το άλεκτον πόσο ευανάγνωστο υπο φως καιομένης βάτου το ΕΛΑ πόσο ειρηνικό πολέμου …

Συνέχεια →

Αποδημητικά τα αρώματα σε σχηματισμούς γλάρων ταξιδεύουν τα ξύσματα του μοσχοκάρυδου όπως ανθοστόλιστος το ίδιο αποδομείται στα πέπλα του ο …

Συνέχεια →

δηλωτικόν η οσμή του όρχου των αλόγων δηλωτικόν η κλαγγή η σποδός και το αίμα.. των ελλόγων που θύουν Ιφιγέννεια …

Συνέχεια →

Πιο φως το σκοτάδι απ’το φως κάτι κρύβει το παιδί με το χέρι γυρισμένο στη πλάτη θόρυβο ενδύεται το άηχο …

Συνέχεια →

Μονόχορδος και πόσο περισσότερο να τανυστείς στις άκρες των ποδιών στις άκρες των ονύχων να ξεκρεμάσεις ένα στίχο!! «.. ο …

Συνέχεια →

Δικάζεται κι ο τελευταίος κόκκος για απιστία αδήρητη ανάγκη στο κάτ-εργο σ’ένα χορό ζεϊμπέκικο το βήμα να τηρεί να αφήσει …

Συνέχεια →