«Θα σ’ έχω πάντα στη ψυχή μου», είπες , και ξύπνησαν οι λεύκες μέσ’ τη νύχτα , με μια τρομπέτα …

Συνέχεια →

Ξυστά περνούν απ’ την καρδιά οι λέξεις , δεν μας πληγώνουν πια. Μας είπαν είναι τέχνη η επιβίωση κι ακόμα …

Συνέχεια →

Ριγώ και μόνο με την σκέψη, πως θά’ ρθει η στιγμή στο μέλλον που θα κληθώ στην τάξη να δώσω …

Συνέχεια →

Απάντηση δεν λάβαμε απ’ το σύμπαν. Ίσως βιαζόμαστε πολύ ,ίσως να είναι λάθος το ερώτημα. Εκείνα τα μηχανικά ρολόγια , …

Συνέχεια →

Τέλειωσε η εποχή των παγετώνων. Τα αποθέματα της ψυχραιμίας ρευστοποιούνται δίχως λόξυγκα ο λόγος ,όλα ρητά, τα μυστικά δεν έχουν …

Συνέχεια →

Βιαστικό,λες φοβισμένο είναι αυτό το καλοκαίρι, στο πόδι κατάπιε τα καρπούζια και τα νεροκολόκυθα του. Οι φεγγαροβραδυές, οι βεγγέρες , …

Συνέχεια →

Τα έχω δεί πολλές μα δεν θυμάμαι πια την πρώτη δυο χέρια που ενωμένα σε κουτσουνάρι πέτρινο χαρίζουν τη δροσιά …

Συνέχεια →

Απόψε δεν τόλμησε κανείς να ξεμυτίσει να βγεί και να ρωτήσει τι και ποιός πόλεμος ήτανε μεγάλος, δυνατός, ψηλά. Μαύρα …

Συνέχεια →

Ισως μιά μέρα στην πλάκα να μου γράψουν πως υπήρξα ελάσσων ποιητής αγόγγυστα θα το υποστώ. Θα ζουζουνίζω και θα …

Συνέχεια →

Θα σας κουνήσουμε μαντήλι εσάς που αποδημείτε, εξ’απορρήτων γραμματείς του θεού προβιβαστήκατε και σταματήσατε να απορείτε. Με τα υλικά της …

Συνέχεια →