(απόσπασμα ΛΑΓΗΝΗ) Φοβού τους ουρανούς και δώρα φέροντας. Με κάθε ερώτηση σου  σπάνε ,ανοίγουν με ομοβροντία και ρίχνουν βροχή τις απαντήσεις, …

Συνέχεια →

Δυο όχθες έχει η σιωπή όπως τα χείλη τα σφιγμένα που προσμένουν το φιλί. Δυό όχθες,η μία είναι η αναμονή. …

Συνέχεια →

Το φως πλέον δεν πήγαινε μακρυά , γρήγορα επέστρεφε στα μάτια σαν το παιδί στην αγγαλιά της μάνας, κι εσφάλιζε …

Συνέχεια →

Αν είναι ο νόστος η ανίατη αρρώστια μας κι ο πόνος ανυπόφορος αν είναι, εικονοκλάστες άλλη μια ας γίνουμε και …

Συνέχεια →

Ναυπηγείται η θάλασσα? Εισπνέεις θάλασσα εκπνέεις θάλασσα πλάθεις μια κύστη για τις ώρες των ονείρων και μέσα της πρωτόπλαστα φτερά …

Συνέχεια →

Λάμπει στη νύχτα μέσα και στην ιστορία όμορφη πέτρα στο δακτυλιδοβραχίονα του λιμανιού μας. Διηγάται όλους τους πολέμους πού’ζησε στα …

Συνέχεια →

Άλλο αέρα έχει ο Μάης και τα στάχυα σπαρταρούνε μέσα στη δική του αγκάλη, σαν τη θάλασσα τα κάνει μόνο για …

Συνέχεια →

Αυτοί οι λίγοι που αγάπησαν πολύ έγιναν ποταμοί απ’τα λειωμένα χιόνια τις νύχτες μόνο ακούγονται όταν σιωπούν τ’αηδόνια ω πως …

Συνέχεια →

………. Πάγωνε τη θάλασσα ο αγέρας σαν το λατομείο έγινε θαρρείς μέσα στα μπλε και το λευκό της τον πάγο …

Συνέχεια →

Ήθελα νά’ναι πολυσύλλαβος ο έρωτας να δοκιμάζω άπειρες φορές να τον αρθρώνω στο κορμί σου ένα ατέλειωτο σαρδάμ , κάτι …

Συνέχεια →