Ξύλινος όρθρος δεκαπεντασύλλαβος ανάλαφρος σκληρός συντάσσει τις σιωπές ξυπόλυτες που τρέχουν στο αρχαίο καλντερίμι σε ίσα μέρη το σκοτάδι και …

Συνέχεια →

Ψωμί δίχως ξενιτιά δεν έχει ψύχα Κουλουριασμένο τρεις φορές στο λάδι φιτίλι μικρή φωτιά σεμνό καντήλι περήφανη φλόγα με ένα …

Συνέχεια →

Πάρε κάτι ζεστό κάνει κρύο εκεί όταν κλείνεις τα μάτια με άλμα να βουτάς στο κενό. Πάρε κάτι ζεστό τουλάχιστο …

Συνέχεια →

Μοναχικές πορείες σύννεφα δεν ήρθαν όμως άδεια ήρθαν με τον αέρα τους δραστήρια σαν ηγούμενος τη μέρα του αγίου σήκωναν …

Συνέχεια →

Ήταν τότε που δοκιμάστηκε της πόλης το κενό διώχτηκε το κακό στην εξορία ξενηλασία το είπαν και ήτανε βουβό. Πού …

Συνέχεια →

Τα χρώματα του ορίζοντα που άδειαζε κατάπινε το βλέμμα της την ώρα που ανατρίχιαζε η δύση και οι μνήμες της …

Συνέχεια →

Ολοκληρώθηκε η σεμνή η τελετή στάθηκαν για λίγο εκεί στην «πράσινη γραμμή» των δύο κόσμων ναι..δύο,ή τουλάχιστον ένας σίγουρα, ή..τέλος …

Συνέχεια →

Ανάλγητο κτένι των στιγμών, των ήχων που πεντάγραμμο νοστάλγησαν πέντε οι κόρες που έπαιζαν κρυφτό στη «μάνα για να τα …

Συνέχεια →

Κρεμούσα σκέψεις στα κλαριά Σου ματώθηκαν κεράσια αναρτύματα Ιωάννης Βεϊσάκης 16-1-2014

….Διαφωνία…. ….συμφωνία… καμία διαπραγμάτευση στην άρθρωση ……………..ύμνος το βλέμμα βαθύς …….ήχος γυμνός στα ρηχά του η σταγόνα κατευώδιον. Ιωάννης Βεϊσάκης …

Συνέχεια →