Ελεείστε τον αόρατο
μία σταγόνα προσοχή παρακαλώ
μία σταγόνα από το φως των αμαθιών σας
από των οφθαλμών την υγρασία
λίγη δροσιά παρακαλώ.

Ελεείστε τον αόρατο
αιώνες καρτερώ μα δεν θυμάμαι
πως μετράνε τους αιώνες.
Ένα μικρούλι κάτοπτρο
όσο μια γρήγορη ματιά θα μ’έκανε ορατό
να κυτταχτώ.

Ελεείστε τον αόρατο
μην προσπερνάτε
θα μείνω μόνο η φωνή κι η έρημος εσείς.

Ιωάννης Βεϊσάκης 22-2-2024