Τεχνούργημα αρχαίου ναυαγίου η μνήμη
που ανελκύεται με προσοχή
κι αγάπη πιο περίσια αναγεννιέται
να βρεί μια θέση σε παρόντα χρόνο.
Γεννιέται μία φορά η ομορφιά καμία δεν πεθαίνει
αλλάζει θέση στους καιρούς και μες τα στήθη
όπως κρύβεται η ανάσα του νέου ερωτευμένου
μες την ανάσα γέροντα σοφού.

Τον είδα να τρέχει επι των υδάτων
με ανάλαφρο δρασκελισμό
βαρύ φορτίο γύρω κι επάνω του οι αιώνες
κρουσταλιασμένοι.
Ακίνητος δρομέας να κόβει το νήμα του αδύνατου.

Μια καλλιέπεια εντός θορύβου είναι το καλλιμάρμαρο
υπήρξε στην άγουρη μου νιότη λαγήνη στην ορμή μου,
πέταλο τυχερό
ένας τεράστιος μαγνήτης
τότε που γνώριζα τα όρια
της ανάσας του εντός μου δρομέα.

Όρος Αιγάλεω ώρα δειλινή
μεγάλη διαδρομή του ήλιου, μέρα μικρή
ώρα δειλινή και ματωμένη
-της αττικής το μεσημέρι είναι πάντα κοφτερό-
Ώρα μουσών που αντιχορδίζονται
του ήλιου οι ακτίνες με τις κολώνες του ναού
ώρα που αρχίζουν τα τριζόνια..
» Τρέξε πιο γρήγορα από τον άνεμο
τρέξε πιο γρήγορα από σένα
τρέξε ωσότου τα πόδια σου εκπαιδεύσεις
να μην πατούνε πια στη γη».

Ιωάννης Βεϊσάκης 28-5-2022