Είναι καιρός να δώσουμε τον λόγο στα κανόνια
να κανονίσουν εκείνα το θέμα της σιωπής
-άλλωστε είναι θέμα ισηγορίας-
έχουν καιρό πολύ εκείνα να ηχήσουν.
Σωροί και στίβες θ’ απλώνονται οι κάλυκες
των τρανταχτών τους επιχειρημάτων
και μες την πανηχεία
εσύ
εγώ
θα κοιταζόμαστε και θ’ ανοιγοκλείνουμε το στόμα
όπως στους νυχτερινούς μας εφιάλτες που δεν έχουμε φωνή.

Ας δώσουμε τον λόγο στα τριζόνια
να πριονίσουν με τη νύχτα και τις άδειες λέξεις
τώρα που όλα ομιλούν ακόμη και τα άλαλα
-άλλωστε είναι θέμα ισηγορίας-
έχουν πολλή δουλειά να κάνουν κι ένα μονάχα καλοκαίρι
να προκάνουν.
εσύ
εγώ
ας κοιταζόμαστε κι ας μην ανοιγοκλείνουμε το στόμα
ν’ απλώσουμε τα χέρια συνηχώντας όπως δυο νέοι τόποι
να θυμηθούμε πως υπάρχουμε και μ’ ένα χάδι-άσμα
γέφυρα για το χάσμα που άνοιξε η σιωπή.

Ιωάννης Βεϊσάκης 22-2-2022