Ναυπηγείται η θάλασσα?
Εισπνέεις θάλασσα
εκπνέεις θάλασσα
πλάθεις μια κύστη για τις ώρες των ονείρων
και μέσα της πρωτόπλαστα φτερά μεγάλα
να κρατούν ,ν’αντέχουν τ’όνειρο ν’ασκώνουνε ψηλά
έξω από το νερό
κι έγινες δελφίνι
Κι αρνήθηκες τη θάλασσα
χελιδονόψαρο
κι αρνήθηκες των ιχθύων τη σιγή
-χελιδονάκι φλύαρο-
και των κυμάτων την αμφιβολία
ένοιωσες βέβαιος που είδες επί τέλους ουρανό
κι ομίλησες
κι είπες πως είναι ναρκοθετημένος μ’αστερίες ο βυθός
και η σιωπή έπαψε νά’ναι χρυσός.
Εισπνέεις θάλασσα
εκπνέεις θάλασσα
στο νυκτικό παλμό
όπως φλοίσβος ρωτάς
αν μήπως είναι κι ο ουρανός επίσης ναρκοθετημένος
κι αν κάποτε πετάξουμε εκτός του.
Μονάχα η θάλασσα μας έμεινε,μα..
Ναυπηγείται η θάλασσα?
Ιωάννης Βεϊσάκης 16-6-2017
Κοινή είναι η πηγή όπως κι η μοίρα μας καλή μου φίλη!! Σε άλλη γραφή μου λέω πως «τη μέρα των θεοφανείων όλα θα γίνουν ίδια τα νερά» Χαίρομαι που η γραφή μου γίνεται αφορμή εξόρμησης να μοιραστείς μαζί μου τη χαρά σου. Ευχαριστώ πολύ για την επίσκεψη!!
….και πουθενά και τίποτα δεν μας χωρά.
Τούτες τις μέρες που η σιωπή είναι η γιατρειά μου, αγαπητέ μου Ιωάννη, σε ευχαριστώ που τα λόγια σου μου δώσανε μια αφορμή να μιλήσω.
Υπέροχο ποίημα. Πάντα φεύγω με το φλασκί μου γεμάτο απ’ την πηγή σου.
Καλό σου μεσημέρι!