Να μοιάζει με υπόσχεση ,μια χειραψία με το μέλλον
ας δώσουμε
κι ας λένε ζοφερό πως έρχεται ή μαύρο.
Εκείνος τα κατάφερε να χτίσει ένα όνειρο
με δυο κοχύλια ουρανό
που πέτρωσαν στην ακροθαλασιά ,
Παναγιά Παντοχαρά
η ομορφιά αγκαλιά με την αιωνιότητα.
Ας το τολμήσουμε και όχι κατά μόνας ,
εμείς
σε μιάν ερημική ,μιαν άγονη αυλή κυμάτων
-έχει άπειρες απ’αυτές τ’απέθαντο θαλάζιο –
μια «πάντα-‘γειά» να χτίσουμε ,
σαν από βάρκα σε βάρκα χαιρετιούνται οι ψαράδες
με το δεξί τους χέρι να δείχνει ουρανό.
Μια Παναγία Πανταγειά!
Η μοναξιά ας μείνει για τους ποιητές ,
μα όχι για τα ποιήματα ,ούτε τα όνειρα μονάχα τους
στο χρόνο ταξιδεύουν.

Ιωάννης Βεϊσάκης 8-12-2015