
!
Λαμπρή.
Με λαμπρότητα θα εορτάσουμε
κατά πως οι συνθήκες επιτρέπουν
κατά πως ποθεί η καρδιά να συνδεθεί
στην αρτηρία της
στο υπερώον δυό βήματα να κάνει.
Δεν μας χωράει αυτή η γη.
Γι αυτό
μεσούρανα και μεσοπέλαγα θα στήσουμε το δέντρο μας,
να το στολίζουν παιδικά χαμόγελα που φύγαν
κι οι παγωμένες τους ματιές ν’αναβοσβήνουν.
Βοήθησε ο καιρός κι εμείς το κατά δύναμη ,
για περισσότερα λαμπιόνια…
η φάτνη
η βάρκα η ξεφούσκωτη που σαν καμήλες φέρανε τα κύματα,
θα’χει μια φυσικότητα στην κίνηση εκεί στου βράχου τα ριζά
να γνέφει μελαγχολικά εκείνο που δεν έγινε,
μια γέννηση.
να γνέφει μελαγχολικά εκείνο που δεν έγινε,
μια γέννηση.
Θα πούμε «και του χρόνου» έμπλεοι χαράς και ευτυχίας
και φουσκωμένοι «δόξα νά’χει»
ακόμα μια χρονιά ,καλά τα καταφέραμε
επιβιώσαμε
εποχικοί ,ενοχικοί ,
Έτσι κι αλλιώς περαστικοί ,
περαστικά μας.
και φουσκωμένοι «δόξα νά’χει»
ακόμα μια χρονιά ,καλά τα καταφέραμε
επιβιώσαμε
εποχικοί ,ενοχικοί ,
Έτσι κι αλλιώς περαστικοί ,
περαστικά μας.
Ιωάννης Βεϊσάκης 4-12-2015