Θα σε παραδώσω κατά πως λέει ο σκοπός.
Φτιαγμένο στολισμένο με την γύμνια σου ,
με το νερό στο στήθος πετρωμένο
και τα φθινόπωρα σου ολόγιομα σωρό
στην άκρη της αλέας.
Θα σε προδώσω όπως ο ρόλος μου ορίζει
σε άλλη αγκαλιά να σε αφήσω
για να ‘βρει το όνειρο χώμα να ριζωθεί.
Αν τόσες άνοιξες σε αποπλάνησαν
με θόρυβο και χρώμα
έχει κι ο χρόνος σώμα
που ρυτιδιάζει στην τόση του επανάληψη.
Γι αυτό ,
φθινόπωρα διαλέγω να ερωτεύομαι
τότε που ο καιρός να βοηθά να βγεί το πανωφόρι,
ωσάν τα φύλλα στα πόδια να κυλίσει.

Ιωάννης Βεϊσάκης 1-11-2015