Έμφορτο ταξιδεύει το καράβι
κι αν όχι
το φορτίο παραμένει ο υψηλός σκοπός του.
Η ίσαλος
και άλλη μια θαλασβηστή γραμμή
το μόνο κι ακριβό του αφήγημα.
Μ’αφού ο λόγος ήρθε στα όνειρα,
κάποιες φορές κι εκείνο ονειρεύεται,
αρόδο
ώρες που οι πόθοι λιμανιάζονται.
Πως τάχα αλαφρώνει , πως τα πανιά του γίνονται φτερά
πως…ωω! εκείνο το φορτίο , το ταξίδι αντιστρέφει,
που σάλπαρε απ’τη γη στον ουρανό,
σαν τα ποιήματα με τις βαρειές τις λέξεις.
Γι αυτό σας λέω να ονειρεύεστε,
ιδιαίτερα τις νύχτες και με μάτια ανοιχτά ,
τότε που τα καράβια
με τις γραμμές τους σημαδεύουν
την μέσα πλευρά του ουρανού.
Ιωάννης Βεϊσάκης 17-10-2015
ΣΤΗ ΓΡΑΦΗ ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΑ ΕΚΠΛΗΤΤΟΜΑΙ(ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΚΑΤΑΝΟΩ ΓΙΑΤΙ)ΜΕ ΤΗΝ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΩΜΕΓΑ ΠΟΥ ΦΩΝΑΖΕΙ, ΠΟΥ ΑΡΧΗ ΕΙΝΑΙ Κ ΑΝΑΜΟΝΗ ΓΙΑ ΤΟ ΤΕΛΙΚΟ ΑΙΣΘΗΤΙΚΟ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑ….ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ Κ ΝΑ ΜΑΣ ΔΙΝΕΤΑΙ ΑΝΘΑΚΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΣΑΣ ΕΛΕΝΗ Κ,
Φίλτατη Ελένη, μέγιστη αμοιβή το σχόλιο αυτό!! ένα απλό ευχαριστώ,δεν θέλω να τεμαχίσω σε λέξεις αυτή τη μαγεία!