Τέλειωσε η εποχή των παγετώνων.
Τα αποθέματα της ψυχραιμίας ρευστοποιούνται
δίχως λόξυγκα ο λόγος ,όλα ρητά,
τα μυστικά δεν έχουν τόπο,ούτε οι παράνομοι κρυσφήγετο.
Όλα στο φώς,
όλα θα γίνουν πλέον «κατά νόμον»
θα πορευόμαστε χωρίς αμφιβολία στης μιας αλήθειας την οδό
κι αλί,αλί,της μιας αρχής.
Λειώνουν κι οι τελευταίοι πάγοι των αιώνων,
θ’ανέβει (λένε) των θαλασσών η στάθμη,
και στο μικρό χωριό μου που πλέον θ’ ακουμπά τη θάλασσα,
τα πτώματα θα στήσουνε τον μόλο….
Τόσα κορμιά που κουβαλάει το κύμα γιατί να παν χαμένα?
Θα έχουν μέρος για να δένουνε οι σκέψεις,τ’ άδεια μας καράβια
και μια προβλήτα για τον τρίποδα οι ζωγράφοι.
Όλα θα γίνουν «κατά νόμον»
κι εγώ θα δικαστώ «δι ασέλγεια νεκρών»
Όλα θα γίνουν ,κανείς δέν θ’αμφιβάλει
ούτε και θα ρωτούν τι ήθελε να πει ο ποιητής.
Πού το κρυπτόν και τι το στίλβον?
Είναι απλά ένα φυσικό φαινόμενο, θα λένε.
και μη μου πείτε πως έκλαψε κανείς, είτε με κλάμα έμμετρο
ή σ’ άμμετρη ελεγεία.
…… κι εσύ μικρό μου που έφερες τον ύπνο σου μαζί σου
είχε απ’ αυτόν ο τόπος μας , ξύπνα μας και κοιμήσου.

Ιωάννης Βεϊσάκης 3-9-2015