Βοή
πίσω κυλάει το πλήθος,
πιό πίσω οι άνθρωποι,
ακόμα πιο πίσω η οργή,
ΟΡΓΗ!!!
Επειδή δεν ήταν εκεί όταν έπρεπε,
επειδή δεν ήταν εκεί όταν..
επειδή δεν ήταν εκεί,
επειδή δεν ήταν ποτέ,
επειδή δεν ήταν.
Η απουσία στο μοναδικό παρόν.
Και τώρα οργή,
ν’αυλακώνει καρδιές και πρόσωπα,
τ’ανέκφραστα να πάρουν χρώμα και τα κοράκια μερτικό.

Αυτή η νήσος που βουλιάζει
σημαία δεν έχει στον ιστό της
κι απ’το σταυρό του κάστρου λείπει ο εσταυρωμένος,
έχει προ πολλού αναληφθεί,
σε μια ανάσταση που λείπαμε ,
δεν είμασταν εκεί,
μονάχα την σταύρωση προλάβαμε
όλοι μας πίσω απ’τη βοή.
Ετούτη η νήσος ποτέ δεν ήταν η πατρίδα μας
ούτε και η σημαία πού’χε κάτι μας θυμίζει.

Ιωάννης Βεϊσάκης 8-7-2015