Λίμνες ηδονών
αποξηραμένες
με επιμέλεια στα ράφια.
Εντοιχισμένες γνώσεις
στα φύλλα πετρωμένη καρδιά,
ράθυμα πλήκτρα οι μέρες, προ πάντων οι ώρες,
παγωμένες οι νότες στιγμές.

Αυτοχειρία !!
αναθαμπώνει στο έλος
μια λέξη
«ιδανική» να αποκτήσουν οι γνώσεις μια λάμψη,
να γίνει το ένδοξο τέλος,
μ’ενα πλήκτρο η παύση.

Ποιητής και αυτόχειρ μαζί,
η αντίφαση
έργο να παιχτεί σε μια πράξη
λυτή.

Του θανάτου η άγνοια ηχεί
του θανάτου η άγνοια ηχεί,
είναι η φλόγα σβηστή
είναι η φλόγα σβηστή.

Πώς να κάψεις τη στιγμή στην στιγμή
είναι ο θάνατος έκπληξη στιγμή με στιγμή,
σπινθήρας η γνώση.

Ιωάννης Βεϊσάκης 5-8-2014