Νανούριζε τον γίγαντα εκείνος ο σεισμός,
αυτόν που πρώτα οσμιστήκαν τα μυρμήγκια,
κι άφησαν όλη την πολύτιμη στα υπόγεια σοδειά τους
φτερά στην πλάτη αγωνίζονταν να βγάλουν.

‘Υστερα ήρθαν οι πολλοί
κι όχι ο ‘ενας όπως πίστευαν κατακλυσμός.

Oι νόες στα κιβώτια σωθήκαν
με λίγα ζώα και πολύ σανό,
(άλλωστε η ζωή πάντα με λίγα πορευόταν).
Να, τώρα τ’αγριοπερίστερα που επιστρέφουν
σε κείνα τα ναίδρια στου γίγαντα την πλάτη,
κι αντί ελαίας
κρώζωντας παραφθορές, χτυπούνε τα φτερά τους
πάνω στα απόσπιθα απ’τα λιβανιστήρια.

Ιωάννης Βεϊσάκης 26-2-2015