Εν αρχή ην ο λόγος
και είπες εσύ
«εν αρχή ην ο θάνατος, ύψιστος σκοπός»
Του ανανεωγμένου τάφου η σιωπή,
πλημμύρισε τα ρυμοτομημένα των λογίων
κι αναμένουν το «γεννηθήτω η ζωή»
Ως ανά
ανάλαφρος κατέβαινες τα σκαλοπάτια των αιώνων,
έτριζαν των χειμώνων οι παγωμένοι της βαρβαρότητας μεντεσέδες.
Ως ανά
με την γλυκύτητα του λύχνου
ανένηψεν το φως στα υπόσκαφα των λέξεων.
Ως ανά
με τη ρομφαία λειώνεις τις σφραγίδες
κι αναστηλώνεις σε αρμογή έλληνες σπόνδυλους.
Ως ανά
τα ψυχανθή συλλέγεις
απ΄της μηλιάς της κερασιάς της μυγδαλιάς
τα ψυχοσταλισμένα ματόκλαδα.
Ως ανά
με το πέλμα στη θάλασσα,
με το δάκτυλο στον ουρανό
το απέθαντο θαλάζιο ενώνεις.
μ΄ένα νεύμα.
Ως ανά
της δάφνης το αδόκητο ξάφνιασμα..
εν αρχή ην ο θάνατος,
τελευταία λέξη δεν είπεν ο ΛΟΓΟΣ

Ιωάννης Βεϊσάκης 1-2-2015