Αθώρητη να σε λατρεύω
Το όραμα σου να μην φυλακίζουν τα χρώματα
την ρώγα της αυγής να μην βυζαίνουν
των ματιών μου οι κόρες.

Να μένω,
του ορίζοντα εξόριστος άνεμος
διανεμητής αρωμάτων
που ανυπότακτα στο φως παιχνιδίζουν
και κτυπούν των ψιθύρων τις πόρτες.

Αλώβητη να μένεις μες των λόγων το αί-νυγμα
να σταλάζεις πλησμονή ανέγγιχτη
στου χρόνου τη ρόδα.

Ω! ά-μυρος η ευχή σου,
φλογισμός εν πλω λυτρωτική,
αγαπημένη των κυμάτων.

Ιωάννης Βεϊσάκης 22-10-2014