Φλεγόμενη
ένυδρη φλόγα το άβατον
ηδονούσα μήτρα
το άλεκτον
πόσο ευανάγνωστο
υπο φως καιομένης βάτου
το ΕΛΑ
πόσο ειρηνικό πολέμου
σάλπισμα
Ω πόσα όμικρον καρυκεύματα
υμνούν θαυμασμό
ήλους στα ώτα μου
Ω πρωινή ανάσα
δασωμένου ωδείου νόσος
….
ροδοπέταλα ρέουν οι υποσχέσεις
κι ανοιγοκλείνουν οι αγκαλιές των κοριτσιών
τρίζοντας λαχτάρα και απώλεια
κλείνει φυλλολογικά η άνοιξη
στο αρυτίδωτο αφήνει
φλεγμονή.

Ιωάννης Βεϊσάκης 5-7-2014