Τα χρώματα του ορίζοντα που άδειαζε
κατάπινε το βλέμμα της
την ώρα που ανατρίχιαζε η δύση
και οι μνήμες της ριγούσαν το κορμί
μα εκεί στο γκρίζο μάκρυνε πολύ το συναξάρι
Γκρίζα τα νιάτα
γκρίζος γάμος
γκρίζο το σπίτι χωρίς…
άδεια ζωή με…
νύχτα πλεχτή
το μαύρο της μαντήλι έσυρε ως τα μάτια
και στάλες προσευχής στα χείλη
ρηχά ως την αυγή.

Θάνατο τρεις πως νίκησε
ζωές τρεις πως γέννησε
μία φορά δεν γιόρτασε
ήταν το έπαθλο της
νίκη μενεξεδί.

Ιωάννης Βεϊσάκης 9-2-2014