ΤΗΣ ΞΕΝΗΤΙΑΣ ΦΙΛΙ

Ασπρα μαντήλια κι αγκαλιές
που μείναν στο λιμάνι
γυρίσαν στο ποτάμι
στη λίμνη και βουτούν

Ολοι οι αποχαιρετισμοί
κι όλα τα ευχολόγια
στίχοι στα ημερολόγια
κρυφτήκαν προσμονές

Μα τα φιλιά της άνοιξης
στα «θέλω»ποτισμένα
δεν είναι ξεχασμένα
στο στόμα αναφιλούν

Χριστέ και κόρη Παναγιά
η φλόγα μου αναμένη
στο στόμα περιμένει
εκεί θα μαραθεί

Χριστέ και κόρη Παναγιά
πάρετε το νησί μου
μαζί με το φιλί μου
κάντε το ξενητιά

Πάρ’τε και τ’αλμυρό φιλί
πάρ’τε και τη ζωή μου
στείλτε τα στον καλό μου
να φτιάξει άλλη στεριά

Στιχομαχίες