Πώς να σβήσω απ’το μυαλό μου την εικόνα σου αυτή
τη χρυσή που στα χέρια μου κράταγα
πυροβάτης ξυπόλυτος στης γής το χαρτί
της αγάπης τα γράμματα διάβαζα

Ξέρεις είναι το ψέμα μια παλιά συνταγή
για να πλάθεις του κόσμου χαμόγελα
μες στα δάκρυα έρχεται η αλήθεια η ξανά
σαν παιδί τυλιγμένο στα κλάματα

R
Πώς να βγεί απ’τα στήθια σαν την λάβα καυτό
το τραγούδι με τα λόγια σαν κάρβουνα
σαν κρατάω την αλήθεια στα χέρια μωρό
δροσιά πρωινή του ήλιου χαράματα

Δεν θα σβήσω απ’το μυαλό μου την εικόνα σου αυτή
τον χορό στη φωτιά μου δεν τέλειωσα
μές τη στάχτη θα ρίχνω τις λέξεις για νά
ζωντανεύω κι εγώ στα σπαράγματα

Πως να μάθω το λάθος της ζωής το σωστό
αρνητής στα δικά της τα βάσανα
να τα στήνω στο χώμα σαν ξύλα σωρό
χορευτής με μικρά αναστενάγματα.

Ιωάννης Βεϊσάκης 22-8-2013
ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
© CopyrightsWorld