Ερχονται από το πουθενά
εκεί που αναζητάς
την μουσική του σύμπαντος που λένε των σφαιρών
κάποια ξυπόλυτα τραγούδια.

Οπως μετα-πατούν απ’τό’να στ’άλλο πόδι
στην φτέρνα τους η τσίχλα κολλημένη
με το ξεκόλλημα της ρυθμό κρατούν
και σου θυμίζουν
σαν σβήνει
η θεσπέσια ουράνια μουσική
θα μείνει
η ξυπολυσιά ετούτων των καιρών

Την καύτρα του τσιγάρου σου
πατούν
πόνος-ρεύμα που τινάζει
βογκούν
κορώνα ιαχή
τραγωδούν
το ακαλίκωτό σου πνεύμα.

Ιωάννης Βεϊσάκης 19-8-2013