ΔΑΚΡΥΑ ΑΠΟ ΑΓΑΛΜΑΤΑ

Δυό τα χέρια ν’αγκαλιάζουν
ουρανούς να ψηλαφούν
δυό τα πόδια να πηγαίνουν
στ’άπειρο να περπατούν

Δυό τα μάτια να κοιτάζουν
δυό τους ήλιους να θωρούν
δειλινά πουλιά κουρνιάζουν
αυγές σκέψεις κελαηδούν

Δυό σημάδια μες το σύμπαν
δυό καρδιές που να χτυπούν
της ζωής την πόρτα ανοίγουν
μια στιγμή να ενωθούν

Στη σκιά που το φως ζητάει
τόπο για ν’αναπαυθεί
μια ματιά το καρτεράει
την αυγή να γεννηθεί

Μην γυρίζεις βλέμα πίσω
στων καιρών τα θαύματα
στήλες άλατος που μένουν
μην γυρίζεις βλέμα πίσω
δές τα βότσαλα της άμμου
δάκρυα από τ’αγάλματα.

Στιχομαχίες