Δαγκώνω κάθε πόνο μου πρίν βγεί από το στόμα
αγέρας μήν’ στον φέρει δεν θέλω να πονάς.
Του ήλιου κλέβω τις στιγμές τότε που ανατέλει
απλώνω τις στο τέλι εσύ να τραγουδάς.

Γιορτάζουν πάλι τα όνειρα στριμώχνωνται στο βράδυ
για ταίρι και για χάδι πριν τα’βρει το πρωί.

Τα μάτια μου ανοιγόκλεισα στο πρώτο φως της μέρας
το μέσα από το έξω πως να τα ξεχωρίσω σε ποιό να κρατηθώ.
Δυό είναι τα όνειρα μα ποιό είναι το δικό μου
μαζί του σε ταξίδι πέλαγος να διαβώ.

Του ονείρου κλέβω αγκαλιά αγάπη που προσμένει
κάτι απ’αυτό να μένει σαν έρθει το πρωί.
Του ήλιου κλέβω τις στιγμές να βλεφαροσκεπάσω
το όνειρο να μη χάσω μπρός την ανατολή.

Ιωάννης Βεϊσάκης 2-5-2013
ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
CopyrightsWorld