ΠΕΡΙ ΟΝΟΥ ΣΚΙΑΣ

Εχουν σκιές οι λέξεις
και φοβάμαι!!
όταν γλιστρούν στου δειλινού τα ηλιο’σθήματα
τότε που ξεμακραίνουν τα νοήματα.
Σε προστυχιάς πώς σκόνταψα εγώ το σκαλοπάτι
και λυπάμαι!!

Νόστιμα φρούτα οι υποσχέσεις
κουκούτσια όμως καθόλου δεν κρατάνε
μ’άν συναντήσεις κάποια ,αν τύχει να’ναι
αθώων εύπιστων τα δόντια σπάνε

Σε ίσκιο ,σε Οθέλο μήν πιστεύεις
είναι το φώς για όλους αρκετό
αρνιέσαι αυτό το σκηνικό μα στήνεις άλλο
η αυταπάτη είναι το δικό σου το σωστό.

Ιωάννης Βεϊσάκης 31-5-2013