Οταν όλοι γιορτάζουν
τα όνειρα λειώνουν
τα μάτια μου στάζουν
δεν είναι γιορτή
τα φώτα τυφλώνουν
τα αρώματα πνίγουν
δεν είσαι εκεί
Οθόνες τα πρόσωπα
προβάλουν αισθήματα
μιάς άλλης στιγμής
Φωτίζουν τα βήματα
να ‘ρθεί άλλη αυλαία
αγάπη με θέα
ας είναι σιωπή
Πάντα γιορτάζουν οι σιωπηλοί
με φως και με σκοτάδι
στη ζέστη του μεσημεριού
στης μοναξιάς το βράδυ.
Ιωάννης Βεϊσάκης 15-5-2013
ναι..πάντα γιορτάζουν οι σιωπηλοί..
έχουν έναν δικό τους μοναδικό τρόπο να ταυτίζουν τις δικές τους γιορτές
στις δικές τους ώρες..
Μου αρέσει αυτή η ανάρτηση..
Όπως το αντιλαμβάνεσαι εσύ έτσι και είναι.Μόνο να προσθέσω ότι η αντίφαση εσωτερικού κόσμου και εξωτερικού δημιουργεί και ανάλογα αντιφατικά συναισθήματα.