Α
Ηθελα τα στιχάκια μου να φεύγουνε το βράδυ
να μπαίνουν στο παντζούρι τότε που ξαγρυπνάς
και όλες οι νότες πούγραψα  να γίνουν ένα χάδι
αγκάλη σου το βράδυ μαζί τους να ξυπνάς.
Γ
Ηθελα τα στιχάκια σου νάναι το μάθημά μου
«τραγούδι»να το λέω χωρίς να κουραστώ
όλα τα διαγωνίσματα άριστα να τα γράφω
δάβασμα και σκονάκια όλα ν’ απαρνηθώ
Α
Ηθελα τα στιχάκια μου νάναι γλυκό σταφύλι
μέσα στα δυό σου χείλη εσύ να τραγουδάς
μακάρι και το ψέμα σου νά΄ναι κι αυτό τραγούδι
να τό΄περνε ο αγέρας να σκόρπαγε μακρυά
Α+Γ
Μια μαργαρίτα νάτανε του πόνου το λουλούδι
όταν θα αμφιβάλω στα χέρια να μαδάς.
στο τελευταίο μέτρημα εγώ να σε μπερδεύω
στο τελευταίο μέτρημα να λέει «μ’ αγαπάς»

Ιωάννης Βεϊσάκης 22-2-2013