Την αγαπώ την ύλη
μα όση αγάπη κι αν της δώσω
κάποτε κι αυτήν θα πρέπει να προδώσω

Δεν ξέρω άν τι αισθάνεται για μένα
μα ότι από μένα της ανήκει
δέν έχω αντίρηση για τα δεδικασμένα

Για κάθε τίμια συναλλαγή
υπάρχουνε κανόνες.
Ούτε αυτή κλεψιές την άνοιξη
μα ούτε εγώ στον ύπνο της
τους άγριους χειμώνες.

Το μερτικό μου σπορικά
τον Αύγουστο θ’αφήσω
κι αυτή μόνο ένα μου ωφείλει,
μιά βαθειά υπόκλιση σάν φεύγω από την Πύλη.

Ιωάννης Βεϊσάκης 14-3-2013