Ητανε ρόδο της αυγής
ν΄ανοίξει πώς
να στάξει φώς
ήτανε ρόδο.

Ητανε δώρο της ζωής
άνοιχτο δές
άπιαστο λές?
ήτανε δώρο.

Ητανε δάκρυ της στιγμής
η αγάπη ζεί
με πόνο μαζί
ήτανε δάκρυ.

Πόνου το δάκρυ που έσταξε
ήταν για μένα δώρο
μεσ΄την καρδιά μου άνοιξε
μεσ΄την ψυχή μου άνθισε
ήταν αυγής το ρόδο

Ιωάννης Βεϊσάκης 10-1-2013