Ξέπλυνες τις νυχτοφοβίες σου ξανά
τ΄απόνειρα πετώντας στο σοκάκι
σε μπόρα ελπίζοντας ή σε καύσωνα
μη λάχει και γλυστρήσει το παιδάκι.

Αυτό που πηγαινόρχεται και ροκανά
στην ξώπορτα ν΄ανοίξει πανοπόρτι
μανάβης ήλιος να μην προσπερνά
χωρίς ν΄αφήνει κάτι από νιότη.

Αυτό είναι που τον ύπνο σου χαλά
και πόνο σου χαρίζει κάθε βράδυ
στήσε καρτέρι, έλεγχε καλά
του πόνου διαδρομή βάλε σημάδι.

Μανάβης ήλιος διαλαλεί περνάει
εσύ το μάνταλο σφιχτά κρατείς
από τη νιότη που κουβαλάει
δεν θές να πάρεις ούτε να δείς.

Ιωάννης Βεϊσάκης  2-11-2012