Τις ανώφελες μου μέρες κράτησα να σου χαρίσω
τις ανέμελες ευχές μου είχα για να σου φυσήξω.

Αφησες τις μέρες φύγαν έφερες τα μεσονύχτια
πάγωσες μες τη ματιά σου της αστροφεγγιάς τα δίκτυα.

Για τον ξένο που δεν ήρθε κράτησες γλυκό σταφύλι
οι ευχές δεν πήραν ήχο πάγωσαν στα δυό μου χείλη.

Τώρα εκεί στο δακρυγυάλι μέρα νάρθει θέλεις άλλη
ήλιος νάρθει να σου φέρει το δικό σου μεσημέρι.

Ηλιος νά΄ρθει να σου βάλει άλλη μοιρασιά μιάν αλλη
μεσημέρι να΄ρθει πάλι περιμένεις
εκεί στο δακρυγυάλι .

Ιωάννης Βεϊσάκης 3-10-2012.