Αν βρείς μια νότα στη σιωπή
γυμνή παρατημένη
για το τραγούδι πού΄γραφα
είναι και περιμένει.

Αν δείς μια λέξη μοναχή
που τίποτα δεν λέει
είναι απ΄ το κλάμα ένας λυγμός
δεν την ακούς μα κλαίει.

Μες τη χιονιά αν δείς φτερό
λουλούδι μαραμένο
καλοκαιριού ανάμνηση
κι άνοιξης που προσμένω.

Ντύσε με νότες τους λυγμούς
στον έρωτα δος΄τα φτερά του πίσω
άνοιξη δώσε στούς ανθούς
μ΄ ανάμνηση δεν συγχωρώ να ζήσω.

Ιωάννης Βεϊσάκης 29-9-2012